TANRIYA İNANIR AMA FİRAVUNLARA TAPARSIN

(Ahmet ALTAN,1996)

Ey kavmim…

Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.

Dönüp de bakmazsın ölülerine.

Lut kavminden de değilsin sen,hazdan olmayacak mahvın.

Acıyla karıldı harcın ama acıya da yabancısın.

Ağıdları sen yakarsın ama kendi kulakların duymaz kendi ağıdını.

Bir koyun sürüsünden çalar gibi çalarlar insanlarını ve sen bir koyun sürüsü gibi bakarsın çalınanlara.

Tanrıya yakarır ama firavunlara taparsın.

Musa Kızıldenizi açsa önünde,sen o denizden geçmezsin.

Ey kavmim…

Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.

Korkarsın kendinden olmayan herkesten.

Ve sen kendinden bile korkarsın.

Hazreti İbrahim olsan,sana gönderilen kurbanı sen pazarda satarsın.

Hazreti İsayı gözünün önünde çarmıha gerseler,sen başka bir şeye ağlarsın.

Gündüzleri Maria Magdelenayı orospu diye taşlar,geceleri koynuna girmeye çabalarsın.

Zeburu,Tevratı,İncili,Kuranı bilirsin.

Hazreti Davut için üzülür ama Golyatı tutarsın.

Ey kavmim…

Sen ki peygamberlerinin dediklerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.

Dönüp de bakmazsın ölülerine.

Lut kavminden de değilsin sen,hazdan olmayacak mahvın.

Ama sen kendi acına da yabancısın.

Kadınların siyah giyer,kederle solar tenleri ama onları görmezsin.

Her kuytulukta bir çocuğun vurulur,aldırmazsın.

Merhamet dilenir,şefkat dilenir,para dilenirsin.

Ve nefret edersin dilencilerden.

Utancı bilir ama utanmazsın.

Tanrıya inanır ama firavunlara taparsın.

Bütün seslerin arasından yalnızca kırbaç sesini dinlersin sen.

Ey kavmim…

Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.

Sana yapılmadıkça işkenceye karşı çıkmazsın.

Senin bedenine dokunmadıkça hiçbir acıyı duymazsın.

Örümcek olsan Hazreti Muhammedin  mağaraya bir ağ örmezsin.

Her koyun gibi kendi bacağından asılır,her koyun gibi tek başına melersin.

Hazreti Hüseyinin kellesini sen vurmaz ama vuranı alkışlarsın.

Muaviyeye kızar ama ayaklanmazsın.

Hazreti Ömeri bıçaklayan ele sen bıçak olursun.

Ey kavmim…

Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.

Ölülerine dönüp de bakmazsın.

Lut kavminden de değilsin sen,hazdan olmayacak mahvın.

Ama arkana baktığın için taş kesileceksin.

Ve sen kendine bile ağlamayacaksın.

Komşun aç yatarken sen tok olmaktan haya etmezsin.

Musa önünde Kızıldenizi açsa sen o denizden geçmezsin.

Tanrıya inanır ama firavunlara taparsın.

Ey kavmim.

Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin.

Ey kavmim.

Tek tek öldürülürken insanların sen korkudan öleceksin.